30 juni Tomar en Fatima

We bezoeken vandaag Tomar. Dit stadje werd in de 12de eeuw gesticht door de Tempeliers, toen deze ridderorde een belangrijke rol speelde bij het heroveren van Portugal op de Moren. Het kasteel/fort van de Tempeliers staat er nog evenals de Rotunda. Dit is het hart van het Convento de Cristo, dat in de loop der eeuwen rondom de oorspronkelijke kapel gebouwd werd.

Maar natuurlijk gaan we eerst lunchen in een restaurantje met een fantastisch uitzicht op het stadje.

De muur van het oude fort, dat hoog boven het huidige Tomar torent.

 Binnen kijk je uit op de 8-hoekige Charola de bidkapel van de Tempeliers.

Overal in Portugal zie je wel Azulejos in welke vorm dan ook, hier zijn de banken voorzien van tegeltjes.

Ook deze bidkapel is in de zogenaamde Manuelstijl gebouwd, zoals al eerder omschreven.

De bekende aspecten die met de zeevaart te maken hebben komen hier duidelijk tot zijn recht. Bovendien wordt hier alles nog eens afgewerkt met het kruis dat zo bepalend is voor de Tempeliers. Ook in het wapen van Portugal is overigens dit kruis verwerkt.

Zoals bij veel van hun tempels is het ontwerp gebaseerd op de rotonde van het Heilige Graf in Jeruzalem, met een centrale achthoek van altaren.

In 1536 werd Tomar het hoofdkwartier van de Christusorde en de Charola moest duidelijk de rijkdom van de orde weerspiegelen.

De Christusorde is gesticht nadat Paus Clemens V zich gedwongen zag in 1314 de Orde van de Tempeliers op te heffen. Ze werden té machtig en té rijk. In Portugal werd de orde  omgevormd tot Christusorde en zij erfden het eigendom en de privileges van de Tempeliers.

                                                                                        Alles is gerestaureerd of wordt op dit moment nog gerestaureerd.

We rijden weer richting kust met de bedoeling het bedevaartsoord Fatima met een bezoekje te vereren. Deze plaats is een heiligdom van buitengewone proporties, te vergelijken met Santiago de Compostela en Lourdes.

Maria is in 1917 verschenen aan drie herderskinderen, waarvan er nu nog eentje leeft. Het hele verhaal kun je onder de link van Fatima lezen.

Dit is de achterkant van de kerk/basiliek en ziet er niet bijzonder uit. Maar gezien de enorme parkeerplaatsen die om deze kerk gesitueerd waren moest het toch wel heel bijzonder zijn.

Eenmaal om de kerk heengelopen zagen we dit enorme voorplein, dat tweemaal zo groot is als het St.Pietersplein. De opzet van het plein hebben ze ook een beetje nageaapt.

Twee van de drie kinderen worden op deze manier ook nog herinnerd.

Gelukkig waren we op tijd voor de dienst, maar jammer dat we het beide aan de knieën hebben. Kussentjes hebben ze hier niet voor de knieën, want het is tenslotte een bedevaartsoord en lijden zal je.

Als niet katholiek/gelovige kijk je toch wel je ogen uit en verbaas je je erover dat mensen over zoveel geloof beschikken en zich soms urenlang kunnen pijnigen.

Na de dienst gaat de bisschop voor in de processie. Dit betekent dat alle gelovigen aansluiten in de processie en een rondje plein doen.

Er wordt uiteindelijk geëindigd bij de kapel "Capela das Apariçôes" ter rechterzijde van het plein. In deze kapel is de kroon van Maria te zien met de kogel die uit paus Johannes Paulus II werd verwijderd na de moordaanslag van 1981.

Hieronder zie je hoe iedereen aansluit bij de processie, die blijkens de rondekaart een vast patroon kent. Toen we na een ½ uur weggingen was men pas bij de 2e gloria. Men doet dit 2 tot 3x per dag en bij bijzondere dagen nog een paar keer meer.

Als je heel veel boete wilt doen kan je ook nog een rondje op de knieën om de kapel maken. Tot huilens toe werd dit rondje door sommigen voltooid.

Voor ons is dit alles onbegrijpelijk en we zijn maar gauw weggegaan.

Onderweg naar huis reden we recht op een grote bosbrand af en gelukkig bleek het dat we weer eens een keer verkeerd gereden waren, zodat we gelukkig konden afbuigen.