S.Martinho do Porto

We staan vandaag om 7.30 uur op zodat we een half uur later weg kunnen. Tenminste dat denken we. We hadden de dag ervoor gekeken wanneer de eigenaar het kantoor open zou doen, want we moesten nog betalen. Ik rijd vast het hek uit dat ik ook al zelf had open gedaan. De uitgang gaat steil omhoog en ook nog in een scherpe draai. Bovendien eindigt die uitgang ook nog in een onoverzichtelijke bocht van een drukke weg. Al met al met een combinatie van 12m vond ik het toch wel een beetje link. Carienne zou ondertussen wachten op de eigenaar.

Ik ben goed aan de overkant van de weg aangekomen en spreek met Carienne af dat ik even bij het cafeetje aan de overkant een kopje koffie ga drinken. (het café was afgeladen vol met wegwerkers, die allemaal koffie met cake als ontbijt aten en daarnaast van een lekker borreltje erbij genoten).

De eigenaar laat op zich wachten en ik vraag aan het oudere Portugese stel van de camping of het normaal is dat de eigenaar zo laat komt. Ze zeggen nog tegen me dat de Portugese tijd niet de Nederlandse is. Ik begrijp eruit dat zij bedoelen dat hier in Portugal alles wat rustiger gaat. Carienne gaat na verloop van tijd ook naar het café omdat ze het koud krijgt en gaat tevens maar eens bellen en ziet daar op het display van de telefoon 08.45 staan. Ze zegt nog, ze laten hier de klok op wintertijd staan. Wat blijkt, Portugal heeft geen zomertijd!!!! Wij zijn dus een uur te vroeg (en hebben gisteren al om 11.30 uur geluncht....)!!!!

Onderweg naar de kust rijden we in Batalha verkeerd. De bewegwijzering in deze plaats laat veel te wensen over, en dat geldt op vele binnenwegen in Portugal. We zijn in de loop van de jaren best wel wat gewend, maar dit punt slaat alles.

We zullen de komen dagen deze kathedraal nog een paar keer zien, omdat we weer deze stad kruisen en weer verkeerd rijden. Steeds komen we van een ander punt en steeds rijden we om nog onbegrijpelijke wijze verkeerd.

De kathedraal zien we alleen in het voorbijrijden, zowel op de dag als ook 's avonds wanneer zij prachtig verlicht is. Het blijft echter bij het langs rijden, we zijn er niet in geweest.

Rond het middaguur arriveren we in São Martinho do Porto. We zijn via Coimbra gereden (niet bezocht omdat de stad voor onze handicaps niet geschikt is om te belopen) en daarna langs Nazaré een grote kustplaats (niets aan) naar het zuiden afgebogen.

Op de camping spreekt men behoorlijk Engels dit in tegenstelling tot de bevolking in Spanje. Mogelijk komt dit omdat de tv programma's hier ook ondertiteld worden.

Voor ons doen hebben we maar weinig kilometers gemaakt deze dag dus kunnen we de rest van de middag nog gebruiken om de nabije omgeving te bekijken, nadat we natuurlijk eerst de boel hebben geïnstalleerd.

Een paar kilometer vanaf de camping rij je naar dit panoramapunt, met uitzicht op de baai van S. Martinho do Porto, je kijkt dan richting het zuiden.

Als je de weg overstak en je keek richting het noorden zie het uitzicht van de linker foto. Boven dit strand 300m achter de klif lag de camping. Niet echt aantrekkelijk om elke keer de klim te ondernemen als je wilt gaan zwemmen.

Op het hoogste puntje rechts stonden wij bij voorgaande foto's

In Alcobaça staat de grootste kerk van Portugal, de Mosteiro de Santa Maria da Vitória, bekend on zijn simpele middeleeuwse architectuur. Ook hier komen we vaker langs, maar dit komt meer omdat het stadje op de route naar de kust ligt en het dus onvermijdelijk is dat je er doorheen komt, tenzij je de snelweg neemt. Deze kerk slaan we niet over.

Een prachtig middenschip, niets geen rijkdom, maar mooi van eenvoud en imposant door de afmeting.

Twee doorkijkjes naar de torens

De refter en de keuken. Een immens grote keuken met een enorme schoorsteen, waar ik langs loop. De afmeting van deze schoorsteen is zeker 10m lang bij 5m breed bij 20 meter hoog.

Ik heb me opgeofferd om een nauwe enge trap naar boven te klimmen om het gepeupel beneden voor te lezen, zoals de monniken dat vroeger deden. Toen natuurlijk uit wat andere literatuur.

Salo des Reis, drie gerestaureerde houten beelden van heiligen

Graf van Inês de Castro Graf van Pedro I

Om staatsredenen moest Pedro, zoon en erfgenaam van Alfonso IV, trouwen met Constanza Infanta van Castilië, hoewel hij verliefd was op hofdame Inês de Castro. Na Constanzas dood ging Pedro met Inês in Coimbra wonen. In de mening dat de familie van haar gevaarlijk was, liet Alfonso IV haar vermoorden. Na de dood van Alfonso liet Pedro bij 2 moordenaars het hart uit het lichaam rukken. Hij zei dat hij getrouwd was geweest met Inês en liet haar opgraven en kronen. Als gruwelijk gebaar dwong hij zijn hof voor haar te knielen en de hand van het lijk te kussen.

De graven staan zo tegenover elkaar opgesteld, dat zij elkaar direct kunnen zien op de Dag des Oordeels....

Detail van het graf van Inês, met de afdaling naar de hel