Vorige dag

Volgende dag

26 juni Dagtocht Serra da Estrela

  

Het begin van het natuurpark was door bosbranden het jaar ervoor grotendeels verwoest. Wij vonden het overigens ook niet zo´n geweldig stuk landschap, ook al was er wel beplanting geweest. Na verloop van tijd richting het noorden van het park veranderen de heuvels in pure granietformaties. Overal waar je keek grote granieten blokken.

Na een paar uurtjes rijden komen we dit restaurant tegen en op het moment dat we parkeren worden we door de oma van het huis gewenkt dat we rustig verder kunnen komen.

We zijn weer de eerste gasten van de middag. We nemen een warme lunch en zullen dat de rest van de vakantie ook blijven doen. In Nederland moet ik er niet aan denken om warm te eten tussen de middag, maar hier smaakt het prima en het lijkt wel of we niet anders gewend zijn. We blijven ook de enige gasten.

 

 

Als we weer buiten zijn bleek Carienne haar stok vergeten te zijn. Deze werd nagebracht door de zoon van de eigenaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We rijden weer verder en het wordt groener en groener en overal staat niet alleen de brem, maar ook de heide in bloei. Vooral dat laatste is volgens mij vroeg voor het jaar.

 

Als we ongeveer hier rijden horen we keihard het geluid van een voetbalwedstrijd op een radio en als we even verderop een bocht in de weg om rijden komen we een stalletje tegen.

 

 

 

 

Deze man woont hier en verkoopt, naast hetgeen je hier uitgestald ziet staan, geitenkaas en wijn. Hij was naar de voetbalwedstrijd tussen Brazilië en Zuid-Korea aan het luisteren en dat moest iedereen horen in een straal van enkele kilometers.

 

 

 

Na de nodige souvenirs en natuurlijk de serra kaas te hebben gekocht  gaan we verder. Het uiteindelijk doel van deze toch was een zeer groot gletsjerdal genaamd ´Vale glaciário do Zęzere´ Het dal is zo´n 20km lang en je rijdt halverwege de helling er helemaal langs tot het eindigt in een klein dorpje.

 

 

Overal in het dal zie je eenvoudige herdershutten staan. De daken zijn bedekt met de takken van de brem die hier in overvloed groeit.

 

 

Na de lunch hebben we weer en aantal uurtjes gereden, dus is het tiet veur un pafke

 

en keren weer langzaam terug naar de camping, want de volgende morgen willen we vroeg op omdat we naar de kust gaan en dat is iets verder dan een halve dag rijden.

 

 

 

 

 

 

 

Volgende dag