16 juli Salies de Béarn - St.Julien de Lampon

De volgende morgen gaan we vroeg op pad. Het regent. Bij Toulouse hangen dikke wolken, de Pyreneeën zijn niet te zien en als we richting Cahors rijden wordt het ook steeds donkerder. Bij Cahors zijn ze nog steeds druk bezig aan de A20. Dit is het laatste stukje autoroute dat nog ontbreekt op deze noord-zuid verbinding. Volgend jaar zal het wel helemaal klaar zijn. Net na Cahors besluiten we de eerste de beste afslag richting Sarlat-la-Canéda te nemen. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want alhoewel de route binnendoor erg mooi is en we door mooie plaatsjes komen, komen we aan de verkeerde kant van Sarlat binnen. Nu moesten we helemaal terug om in  St.Julien de Lampon uit te komen.

Natuurlijk ziet Carienne weer een stalletje. Deze streek is bekend om zijn nootproducten, truffels en fois gras. Voor het laatste kan je zelfs middels excursies boerderijen bezoeken om te zien hoe ze ganzen letterlijk dood voeren om zo snel mogelijk grote levers te krijgen.

De ingang van de camping municipal en het is inmiddels droog geworden, maar nog wel dreigend. Eduard, Lenie en Jorinde hebben nog geen goed weer gehad

Lenie had voor ons een plek gereserveerd direct naast hun plek

Eduard geeft aanwijzingen aan hand van de waterpas hoe ik de pootjes moet uitdraaien.

De camping ligt direct aan de rivier de Dordogne. Vorig jaar hebben Marije en Don op de camping aan de overkant gestaan. Toen moesten ze binnen een ½ uur op last van de politie evacueren omdat het water zo snel omhoog kwam en dat was ook in juli! Ondanks het feit dat het nu ook nog geen best weer was geweest stond het water niet erg hoog. 

Op onze camping wordt daarom sinds 2 jaar op de plekken direct aan het water niet meer gekampeerd en deze zijn nu ingericht als recreatievelden.

Kaya vindt het water het einde en is er niet uit te slaan

De dames gaan na de borrel aan de slag met het voorbereiden van de bbq 

Aan de overkant van de rivier op de heuvels staat dit prachtige buitenverblijf