12 juli Vila Real - Bragança

Vandaag vertrekken we naar Bragança, vlakbij de grens met Spanje en we nemen 's ochtends afscheid van Ingrid en Dirk. Zij vertrekken richting Pamplona in Spanje. Het weer aan de noordkust van Spanje is nog steeds slecht, zoals het overal dit jaar in Europa slecht weer is. Tot nu toe hebben we het getroffen. Alhoewel het absoluut geen Portugees was hebben we het qua temperatuur goed gehad. Voor een trip als de onze was dit eigenlijk ideaal. Als het warmer was geweest was het misschien niet goed te doen geweest. Zeker niet als je wat stadjes wil bezoeken.

Rond een uurtje of negen haakt Dirk de vouwwagen aan en 5 minuten later zwaaien we elkaar uit.

Tot ziens, het was gezellig, goede reis en behouden terugkomen hoor! We zien elkaar weer in Nederland.

Een half uurtje later als we zijn aangekleed gaan wij ook weer op pad en verkassen wederom een paar honderd kilometer. Het hek gaat de laatste keer voor ons open.

In tegenstelling tot het midden van het land is het hier in Portugal bijna onbewoond. Dat was wel anders in de andere streken die we bezocht hebben. Overal waar je keek waren wel huizen of waren ze huizen aan het bouwen. Er is hier waarschijnlijk weinig te halen, behalve wat boomgaarden en andere vormen van landbouw.

Rond het middaguur waren we op de municipal van Bragança. Het stadje is vroeger een vestingstad geweest aan de grens met Spanje. Een muur rond het oude centrum en een kasteel herinnert nog aan oude tijden.

Zodra we de caravan hebben neergezet worden we verwelkomd door de hond van de camping. Volgens mij is het een blonde Hovawart. In ieder geval een enorm beest maar een ontzettende lobbes. Bij iedereen voelt hij zich blijkbaar direct op zijn gemak.

De camping is op het tijdstip van onze aankomst nog vrij rustig, maar in de loop van de middag en volgende dag loopt hij aardig vol. Brangança is de eerste Portugese plaats als je vanuit Spanje Portugal in het noorden binnenkomt. Bovendien ligt deze camping op een redelijk doorgaande route. Het is een echte doorgangscamping naar het blijkt.

Het eerste deel van de middag gebruiken we lekker om wat bij te kleuren. Het is hier beduidend warmer dan waar we vandaan komen.

Natuurlijk kunnen we niet stil zitten en een paar uur later stappen we alweer in de auto voor een late middagrit.Ten noorden van de camping ligt een groot natuurpark "Parque de Montesinho"

Op de foto zie je zogenaamde pombals. Dirk en Ingrid hadden ze onderweg naar ons toe al gezien en vroegen zich af wat voor een soort gebouwtjes het waren

Dit is de binnenkant van zo'n pombal. Het zijn zogenaamde duivenhuisjes overal verspreid over het land. Ze kunnen honderden duiven herbergen en worden gelokt met voer in het midden op een voedertafel. De mest die deze dieren produceren is zeer vruchtbaar en wordt in de landbouw gebruikt. 

een klein dorpje aan het eind van een weg in het park.

We zien een paar roofvogels boven wat velden naar prooi jagen, maar voor de rest zien we bijna geen vogels. Een vogellaar vertelt me later dat er bijna geen roofvogels meer zijn in Portugal. Ze zijn bijna allemaal ten prooi gevallen aan jagers.

In een ander dorpje werd de weg geblokkeerd door dit huisdier, dat aan zijn voorpoot stond vastgeboden. 

Deze streek, en net over de grens met Spanje, staat bekend om zijn huizen met van deze uitgebouwde balkonnetjes.

Aan het begin van de avond doen we Bragança zelf aan, zoals je op onderstaande ansicht kan zien is de muur om de stad nog geheel intact en het kasteel staat er fier in het midden bij.

Zomaar wat foto's van het oude centrum genomen voordat we een restaurantje gaan opzoeken.

Ik heb de auto boven bij het kasteel weer opgehaald en rij hier net onder de poort door waar Carienne stond te wachten.